ΦΙΛΥΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. - ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΑΡΧΙΣΑΝ - ΤΗΛ. 2310 678745

Γιά ν' ἀνθίσει ἡ πίστη 

 

 Μέ γιορτινή εὐφροσύνη καί εὔλογο ἐνθουσιασμό σᾶς ἀπευθύνουμε, φίλοι μας ἀναγνῶστες, τόν ἀναστάσιμο χαιρετισμό-ὁμολογία: Χριστός Ἀνέστη! Ὁ θάνατος καί ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ χρωματίζει καί νοηματίζει ὄχι μόνο τό μήνα πού διανύουμε καί τόν ἑπόμενο, μέχρι τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου καί τήν Πεντηκοστή, ἀλλά καί ὅλο τό χρόνο. Εἶναι τό μέγιστο καί ἐνδοξότατο γεγονός τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀλλά καί τῆς παγκόσμιας ἱστορίας, γεγονός μαρτυρημένο καί βεβαιωμένο ἀπό μυριάδες μάρτυρες.
  Ἀσύλληπτη γιά τήν τρέχουσα πραγματικότητα ἡ ἀνάσταση ἀποτελεῖ πράγματι τήν πιό μεγάλη πρόκληση γιά τόν σκεπτόμενο ἄνθρωπο· ὀρθώνει μέσα του πλῆθος τίς ἀμφιβολίες, ἀντιρρήσεις, ἐνστάσεις. Ἀλλά αὐτό δέν ἐνοχλεῖ καθόλου τόν ἀναστημένο Κύριο. Μᾶλλον τόν εὐχαριστεῖ, διότι δέν φοβᾶται οὔτε ἀρνεῖται τήν ἔρευνα. Τό «πίστευε καί μή ἐρεύνα» δέν ἔχει θέση στήν ἐξιστόρηση τῆς ἁγίας Γραφῆς. Ἀντίθετα ὁ Κύριος «χαίρει ἐρευνώμενος», ὅπως ὡραιότατα διαβεβαιώνει ἕνας ἐκκλησιαστικός ὕμνος. ᾿Αρκεῖ αὐτός πού ἐρευνᾶ νά εἶναι εἰλικρινής καί καλοπροαίρετος· νά ἀγαπᾶ καί νά σέβεται τήν ἀλήθεια, ἀδέσμευτος ἀπό ἐμπάθειες καί φανατισμούς.
  Οἱ πρῶτοι μάρτυρες τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἦταν δύσπιστοι, καί πολύ δικαιολογημένα, διότι ποτέ δέν ἔβαλαν στό νοῦ τους ὅτι μπορεῖ νά ἀναστηθεῖ ὁ Διδάσκαλός τους. Δέν τούς συνερίσθηκε γι᾿ αὐτό ὁ Κύριος. Μέ ἄκρα συγκατάβαση τούς βοήθησε νά ξεπεράσουν τά ἐμπόδια καί, ὅταν ἀποδέχθηκαν τήν ἀλήθεια, τούς κατέστησε μέλη τῆς Ἐκκλησίας του. Συγκαταβαίνει καί ἐμφανίζεται π.χ. στόν ἀμφιβάλλοντα Θωμᾶ. Τοῦ προτείνει μάλιστα νά ψηλαφήσει τίς οὐλές στό ἀναστημένο σῶμα του καί φιλικά τόν προτρέπει· «μή γίνου ἄπιστος ἀλλά πιστός» (Ἰω 20, 27)!
Τό πέρασμα ἀπό τήν ἀπιστία στήν πίστη δέν εἶναι θέμα ἀποδείξεων, ἀλλά ἀπόφαση μετανοίας. Καθένας μπορεῖ νά πιστέψει, ἀρκεῖ νά θελήσει νά μετανοήσει. Ὅταν δέν ὑπάρχει ἡ διάθεση μετανοίας καί συμμορφώσεως πρός τό ἐκφρασμένο θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀμέτρητα ἐμπόδια ὀρθώνονται. Μά εἶναι ὅλα ὑποκειμενικά. Πολλά παραδείγματα βρίσκουμε στήν ἁγία Γραφή καί στήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μέχρι σήμερα. Ἐνδεικτικά ἀναφέρω ἕνα: Οἱ φρουροί πού φύλαγαν τόν τάφο τοῦ Κυρίου μαρτυροῦν ὅτι Ἐκεῖνος ἀναστήθηκε· εἶδαν ἄδειο τόν τάφο. Ἀλλά οἱ ἀρχιερεῖς σπεύδουν νά τούς δωροδοκήσουν γιά νά ποῦν ὅτι κάποιοι ἔκλεψαν τό νεκρό σῶμα (βλ. Μθ 28,11-15). Ἄν δέχονταν ὅτι ἀναστήθηκε ὁ Κύριος, θά ἔπρεπε νά μετανοήσουν καί δέν τό ἤθελαν αὐτό...
Τό μήνυμα ἁπλό καί σαφέστατο, τό διατυπώνει λυρικά ὁ ἐκκλησιαστικός ὕμνος: «Κατήφεια παθῶν καί λογισμῶν ἡ ζάλη μακράν ἐξοριζέσθω καί οὕτως ἐξανθήσει τό ἔαρ τό τῆς πίστεως». Γιά νά ἀνθοβολήσει στήν καρδιά μας ἡ ἄνοιξη τῆς πίστεως πρέπει νά διώξουμε μακριά τήν κατήφεια, πού προξενοῦν τά πάθη, καί τή ζάλη τῶν ἀμφιβόλων λογισμῶν. Νά ἀναστηθοῦμε μέσα μας μέ τή μετάνοια. Τότε δέν θά ἐγγίζει τήν ψυχή μας καμία ἀμφιβολία γιά τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ!

Στέργιος Ν. Σάκκος

 Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Μεγαριώτισσας

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Μεσήμβριας κατόπιν αιτήματος του Συλλόγου και σε συνεργασία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και τον Οικουμενικό Πατριάρχη πρόκειται να φιλοξενηθεί γα πρώτη φορά στην Ελλάδα, στη Νέα Μεσήμβρια Θεσσαλονίκης, από 4 έως και 17 Μαϊου 2011 για ιερό προσκύνημα η βυζαντινή θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Μεγαριώτισσας από τη Μεσήμβρια της Ανατολικής Ρωμυλίας.

Η Νέα Μεσήμβρια βρίσκεται 32 χλμ δυτικά της Θεσσαλονικής προς Εδεσσα μετά την Αγχίαλο.

"Ἀνάσταση· ἄγγελμα καί παράγγελμα" 

 

 Γλυκόηχο καί καλοδεχούμενο ἀντηχεῖ αὐτήν τήν περίοδο τό Χριστός Ἀνέστη! Αὐτήν  τήν θριαμβευτική ἰαχή εὐφρόσυνα ἐπαναλαμβάνουν οἱ καρδιές καί τά χείλη τῶν πιστῶν ἀπό τήν νύχτα τῆς Ἀναστάσεως μέχρι τήν ἁγία Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου. Δέν εἶναι ἁπλῶς ἡ διακήρυξη τῆς πίστεώς μας. Εἶναι συγχρόνως καί ἡ ὑπενθύμιση καί παιδαγωγία πού προσφέρει ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας σέ μᾶς κι ἐμεῖς οἱ ἴδιοι στόν ἑαυτό μας καί στούς ἀδελφούς. Μία ὑπόμνηση ὅτι κάτι ἀπαιτεῖ ἀπό ἐμᾶς ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, κάτι μᾶς ἀναθέτει.
 Τό ἄγγελμα τῆς Ἀναστάσεως ἀπό τήν πρώτη στιγμή συνδέεται μέ τό παράγγελμα τῆς ἀναγγελίας της καί σέ ἄλλους. Ἔτσι τό πρόσφερε ὁ "ἀστράπτων ἄγγελος" στίς μυροφόρες (Μθ 28,6-7). Καί ὁ Κύριος, ἀφοῦ διαβεβαίωσε τήν Μαρία Μαγδαληνή γιά τήν ἀναστημένη παρουσία του, τῆς ἀνέθεσε τήν διακονία· "πορεύου δέ πρός τούς ἀδελφούς μου καί εἰπέ αὐτοῖς..." (Ἰω 20,17). Τό ἴδιο ἀπαιτεῖ κι ἀπό τόν κάθε πιστό ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
 Λίγοι βέβαια εἶναι ἐκεῖνοι πρός τούς ὁποίους ἀπευθύνεται τό κάλεσμα "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη..." καί στῶν ὁποίων τήν καρδιά καί τούς ὤμους ἀποθέτει ὁ Κύριος καί ἡ Ἐκκλησία του τήν εὐθύνη γιά τόν εὐαγγελισμό καί τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Ἀλλά δέν ἀπαλλάσσονται ἀπό τήν εὐθύνη τῆς ἱεραποστολῆς καί ὅλοι οἱ ἄλλοι χριστιανοί. Αὐτοί δέν χρειάζεται νά πορευθοῦν σέ ἄλλους τόπους. Θά μηνύσουν τήν Ἀνάσταση γύρω τους, στό σπίτι τους, στή γειτονιά, στό περιβάλλον τους, μέ τούς καινούργιους τρόπους τῆς ἀναστημένης ζωῆς τους.
 Ὁ κάθε πιστός, πού ἔνιωσε ν᾿ ἀγγίζει τήν ψυχή του ἡ Ἀνάσταση καί νά τοῦ ἀλλοιώνει τήν ὕπαρξη μέ τήν προσωπική του μετάνοια -αὐτό εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση-, φέρει ἐπάνω του ἀνεξάλειπτη τήν σφραγίδα τῆς Ἀναστάσεως, πού δίνει ἄλλη διάσταση στήν καθημερινή ζωή του. Ἡ δουλειά του, ἡ ἀναστροφή του μέ τούς ἄλλους, ἡ σκέψη καί οἱ ἐπιθυμίες του παίρνουν μιά ἄλλη χροιά, διότι αὐθόρμητα καί ἑκούσια ἔχει θέσει τόν ἑαυτό του στήν διακονία τῆς ἀγάπης. Δέν δηλητηριάζει τήν καρδιά του μέ τό μῖσος, δέν τήν βρωμίζει μέ τήν πονηριά. Δέν βαρυγκωμᾶ στίς θλίψεις οὔτε ἐπαναστατεῖ γιά τίς ἀδικίες. Ἀγωνίζεται ὅμως, σεμνά ἀλλά δυναμικά, γιά νά ἐπικρατήσει τό δίκαιο καί δίνει τήν ζωή του γιά τήν ἀνακούφιση τῶν δυστυχισμένων. Ἀνέχεται. Ὑπομένει. Συμπαθεῖ. Συγχωρεῖ. Ἀγαπᾶ. Ἐλπίζει. Πιστεύει. Τί ἄλλο, στ᾿ ἀλήθεια, χρειάζεται περισσότερο ἡ ἐποχή μας, παρά τόν συνειδητό χριστιανό, πού μέ τήν ἀναστημένη ζωή του καταθέτει δυναμική τήν μαρτυρία του ὅτι ὄντως Χριστός Ἀνέστη;

Στέργιος Ν. Σάκκος